|
|
 |
MALAWI juli 2009
-
Fam. De
Sutter
 Na maandenlange voorbereiding werd onze droom
werkelijkheid.
Op 13 juli vertrokken we met 80 kg bagage naar
Likoma.
Vanuit Lilongwe vlogen we naar dit prachtige eiland
met een klein privé vliegtuigje. Het was een echt
avontuur.
Na ongeveer een uurtje vlucht arriveerden
we op onze bestemming. Hier zouden we een weekje
verblijven. Onmiddellijk werden we geconfronteerd
met de schrijnende armoede. De lachende
kindergezichtjes spreken boekdelen. Zo arm maar toch
zo lief!
Onze week werd goed gevuld. Als
verpleegkundige wou ik natuurlijk een kijkje nemen
in het plaatselijk ziekenhuis. We hadden heel veel
medicatie bij en dit werd met veel dank aanvaard.
Iedere dag ging ik langs en hielp waar ik kon. We
deelden heel veel knuffels uit aan de pasgeboren
baby’s.
Bijna dagelijks bezochten we de schooltjes
die door het project tot stand zijn gebracht. De
leerkrachten doen hun uiterste best om de kleuters
van alles bij te brengen. We hielpen de kindjes bij
etenstijd. We deelden ballonnen uit en speelgoed.
Ook petjes, sjaaltjes, fluitjes en stylo’s hadden we
bij ons voor de leerkrachten. Geert plaatste op 2
schooltjes een voetbalgoal.
We gingen ook op bezoek
bij meerdere gezinnen. Sommigen hadden sinds enkele
dagen niets gegeten. Wij besloten om te gaan shoppen
voor hen. We keerden terug met pak en zak volgeladen
met rijst, bonen, suiker, zout, thee, snoep, maïs,
spinaziebladeren, witte kool, tomaten. We deelden
ook heel wat kledij uit. Het was feest!!! Nog nooit
kregen we zo een dankbaarheid.
Voor de meeste mensen
op dit eiland is het vechten om te overleven.
Sommigen moeten rondkomen met 1€ per dag. Hiervan
wordt al een deel uitgegeven aan brandhout om te
koken. Likoma kent ook een groot sterftecijfer. Aids
en malaria zijn de grote doodsoorzaken. Het eiland
is ook volledig afgestemd op de Ilala, de boot die
de verbinding maakt met het vasteland.
Het
hoogtepunt van ons verblijf op dit prachtige eiland
was natuurlijk het bezoek aan onze 2
pleegdochtertjes, Carolina en Stravelia. Ze hadden
hun beste kleertjes aangetrokken. We werden er
feestelijk ontvangen met een uitgebreide maaltijd.
Stavelia, 7j, likte met haar vingertjes de boter
van tussen haar scones (soort sandwich). Het was
groot feest voor hen! Ze werden die dag eens goed in
de bloemetjes gezet. Ze konden hun oogjes niet
geloven toen ze al de geschenken in ontvangst
kregen.
In de namiddag maakten we een lange
wandeling aan het strand, omringd door vele
kinderen. Er werden die dag heel veel foto’s
genomen.
Het is een dag om nooit te vergeten!!!!
Het afscheid was heel zwaar maar zegden: “Next year
we are coming back !”
Na een weekje Likoma moesten
we jammer genoeg onze vrienden achterlaten. We
besloten ook om nog een derde meisje aan te nemen nl Loyce.
We willen hierbij ook José en haar ganse
team ontzettend bedanken voor al het goede werk dat
ze verrichten op dit eiland.
LIKOMA WE SEE EACH OTHER
AGAIN NEXT YEAR !!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
