Op 12 april was het weer zover. Volledig gepakt vertrok Agnes en ikzelf
opnieuw naar ons land Malawi, vol spanning en enthousiasme om te zien
hoe onze projecten geëvolueerd zijn. Op het programma stond uiteraard
een bezoek aan al onze projecten:
- Mackenzie School en onze sponsorkindjes
- Baptist Clinic
- Samalani Early Development centre-
- St. Mary's Health Clinic, thans opgenomen door het St. Peters
Hospital in Likoma.
Mackenzi School.
Het onthaal op onze school was fantastisch. De kinderen en
leerkrachten hadden enkele zang- en dans acts geleerd, en dit allemaal
in het Engels. Een grote vooruitgang voor deze school. Zowel de
kleintjes als de grote kinderen leren hierdoor echt veel bij. Wijzelf
hebben voor een klein feestje gezorgd met frisdranken, koekjes en snoep,
een zeer welgekomen traktatie zowel voor de ouders als voor de kinderen.
Na de festiviteiten was het uiteraard tijd voor het serieuzere werk.
Samen met de leerkrachten hebben we voor elk van onze financiële
adoptiekindjes de resultaten bekeken en besproken. We kunnen zonder
schroom zeggen dat ze bijna allemaal zeer goede leerlingen zijn.
Onze aandacht ging vanzelfsprekend ook uit naar onze kindjes zelf. De
pakketjes werden met open armen en veel vreugde in ontvangst genomen.
Wij waren goed voorzien, 1 pakketje voor elk kind met allerlei leuke en
bruikbare spullen (klederen, snoepjes, schoolgerei enz.) en daarnaast
ook nog een gezinspakket met rijst, suiker, thee, zeep enz.
Aangezien bijna geen van de kindjes nog degelijk schoeisel had, hebben
we voor alle kinderen samen én voor de leerkrachten schoenen gekocht op
de plaatselijke markt. Een hele opdracht want bijna niemand kent zijn
eigen schoenmaat. Na veel zoeken, passen, verwisselen heeft uiteindelijk
iedereen gepaste schoenen gekregen.
Conclusie van ons bezoek is dat de school en de kinderen het goed doen
en wij fier mogen zijn op hetgeen tot op heden reeds met onze en jullie
hulp gerealiseerd is. Maar dit betekent zeker niet dat het werk af is.
Er is nog uitbreiding gepland voor de allerkleinste peuters die thans
nog wat mee rondhangen bij de grotere, alsook een keuken voor de
bereiding van hun dagelijkse portie voeding.
Baptist Clinic
Dankzij een milde sponsor (optieker Jan Huysmans) uit
Brasschaat konden we een 100-tal brillen afgeven, volledig in orde en
met verschillende sterkste die duidelijk vermeld waren. Bedankt Jan voor
deze gift. Ook deze keer hebben we alweer een nieuwe ambulancefiets
kunnen aankopen dankzij Frieda Pauwels, waarvoor eveneens onze
dank.
We hebben met onze eigen ogen kunnen zien dat deze spullen aldaar echt
broodnodig zijn. De fietsen blijven in de dorpen voor het geval een
zieke met spoed dient vervoerd te worden naar de kliniek.
Onze VZW heeft ook zijn bijdrage gedaan met een financiële schenking
voor de verdere afwerking van hun eigen labo. De kliniek is immers bezig
met de uitbouw van hun labo, in de eerste plaats om op een snelle manier
een diagnose te kunnen stellen omtrent het HIV (aids) virus. Het labo is
nog verre van af, maar we doen ons best. Zelfs een degelijk werkende
personenweegschaal was niet voorhanden.
We hebben thans ook gemerkt dat er een grote nood is aan vitaminen en
multi-vitaminen voor de ondervoede kindjes. Dus, we weten nu al waarvoor
we in september zullen moeten zorgen.
Samalani Early Development Centre
Dit project, dat we verleden jaar voor het eerst mee opgenomen hebben
in onze steun, evolueert fantastisch.
Het bezoek aan het weeshuis is ons voor 150% meegevallen . Met het
kleine bedrag dat we de eerste keer hadden achtergelaten, hebben ze
fantastisch werk geleverd. Elke cent en elk korreltje cement wordt daar
gebruikt, niets gaat verloren..
De ontvangst was overweldigend. Er zijn nu ongeveer een 35-tal volle
wezen, allemaal peuters tussen 3 en 5 jaar, die daar volledig worden
opgevangen. Enkel 's avonds worden ze opgevangen door de dorpelingen.
Ook daar hebben we een traktatie kunnen doen met brood, melk, thee en
suiker om er een feestmaal van de maken.
Uiteraard is hier nog veel werk. Het gebouw zelf is zo goed als af , nu
de afwerking binnen nog. ,Wat gaat er eerst gebeuren? Verdere afwerking
van de keuken en WC glas voor de vensters, de muren beplaasteren , wat
hout voor schabben en enkele meubeltjes en verder de keuken met het
nodige gerief voorzien, verder kan er ook elektriciteit binnengebracht
worden daar is ook nog niets voor voorzien. Het weekend dat we er waren
is Alexander, die de zaken daar wat in handen heeft, naar het vaste land
vertrokken om de nodige materialen aan te kopen en via de ferry naar
Likoma te brengen. We zijn er zeker van dat als we in september terug
gaan, we weer een grootte vooruitgang zullen zien.
Is er goed werk geleverd, dan zullen we ook in September zorgen dat er
water is, omdat het op een heuvel ligt is een put boren moeilijk. Nu
moeten de vrouwen alle dagen met emmers op het hoofd water halen uit het
meer en een eindje bergop dragen, met kleuters (tussen 3 en 5 jaar) is
dat een hele opgave. Want kleine kinderen verbruiken veel water
We hebben er alle vertrouwen in dat het goed komt met Samalani, we
hebben ook 15 kindjes gekozen voor adoptie , daarvan zijn er al 6
geplaatst.
Voor in de toekomst denken ze ook aan een tweede gebouwtje met een
eerste en tweede leerjaar. Ze zijn dan ook super tevreden met de
onverwachte maar welkome steun.
Als afscheid hebben de "leading ladies" van dit Centre dankliederen
gezongen waar de tranen van in de ogen sprongen. Op zulke momenten
begrijp je weer waarom we dit allemaal doen. Bedank aan iedereen die ons
hierbij helpen.
St. Mary's Health Clinic
Het kliniekje op Chisumulu is thans gesloten en de hoofdverpleegster
die de zaak leidde (en wie we nu al zeven jaar steunen), werkt thans op
Likoma in St. Peters Hospital. Na een goed gesprek met het hoofd van
deze kliniek, die ons met open armen ontving en dat ook met onze
medische studenten zal doen, hebben we besloten St. Peters Hospital
onder onze hoede te nemen. Het wil namelijk niet zeggen omdat dit de
naam "Hospital" draagt, dat dit te vergelijken is met een Belgische
kliniek. Ook daar hebben ze behoefte aan steun. Het is er zeer druk,
maar er is ook gebrek aan degelijke medische apparatuur en medicijnen.
Aangezien dit nog zowat de enige kliniek is zowel voor de mensen van
Likoma als voor het nabije Mozambique, is het er werkelijk een
overrompeling van zieke mensen.
Op Chisumulu zelf steunen we nog steeds een jongen "July" van 17 met
schoolgeld, kleding en zakgeld. July steunen wij en Noëlla reeds zeven
jaar en ondanks al zijn tegenslag, geeft hij de moed nooit op en blijft
hij zich inspannen op school. Wetende dat aldaar er weinig vooruitzicht
is voor een betere toekomst, is dit geen gemakkelijke opgave.

Door de vele keren dat we nu al naar Malawi geweest zijn, hebben we ook
al veel petekindjes, want elke keer er iemand geboren wordt, vragen ze
aan ons om meter te worden van hun kind en het kind een naam te geven.
Deze reis zijn we ook oma geworden van een meisje dat we al zeven jaar
laten studeren. Zoals vele gevallen in dit land en ondanks alle
campagnes die door de overheid gevoerd wordt voor veilig vrijen, is ook
zij zwanger geraakt. Haar kindje (een meisje) werd geboren tijdens ons
verblijf op Likoma. Omdat elk kind welkom is, hebben we ze "happiness"
gedoopt.
De reis is voorbij gevlogen, maar de volgende is alweer in zicht.
Mogen wij iedereen danken
Jose en Agnes |