VZW Project Malawi

Op Maandagavond 3 juli om 18.45 uur zijn wij, Marc Heleven,en mijn maat Jo Meuwissen, vertrokken naar Malawi. Vertrek vanuit Brussel naar Schiphol. Van daaruit een nachtvlucht naar Nairobi, Kenya,waar we dinsdagochtend rond 6 uur aankwamen. Via Nairobi naar Lusaka, Zambia, en van daaruit naar Lilongwe, waar we om 13.30 uur arriveerden. In vergelijking met vorige keren dat we naar Malawi reisden, verliepen de vluchten deze keer aardig vlot, en zonder al te veel vertragingen.

Bij het aankomst op de luchthaven in Lilongwe, de hoofdstad van Malawi, ervaar je meteen het typische Afrika gevoel :

De warmte en de geuren die er anders zijn dan thuis, een gezellige drukte, en vooral geen stresstoestanden. Weer het gevoel ervaren van alles kan, niets moet, Hakuna matata, en je vergeet al dadelijk het strakke ritme van onze levensstijl hier in België… In Malawi ben je dus niet in Europa, maar wel degelijk in “the warm hearth of Africa”, zoals de Malawianen graag hun eigen land noemen.

Na reeds enkele malen in Malawi op reis geweest te zijn, geloven we dit graag: De mensen zijn hier inderdaad vriendelijk en behulpzaam, gastvrij , je kan er door heel het land veilig rondtrekken, wij hebben alleszins nog nooit noemenswaardige problemen tegengekomen

Net als de vorige keren, reizen we ook deze keer op basis van een zelf uitgestippelde reisroute, met eigen vervoer, zonder reisorganisatie, zodat we steeds elke dag elke kant uitkunnen die we zelf willen gaan.

Sedert eind vorig jaar zijn we lid geworden van VZW Project Malawi. Voorheen was ik al eerder lid bij Plan International, het vroegere Foster Parents Plan, waardoor we al eerder op bezoek waren bij de families op het platteland.

Bij deze reis kwam er een nieuw doel bij, namelijk het bezoek aan Esther Grant, en de projecten die ze er in Mackenzie village runt, en natuurlijk ook aan ons kindje van het project, Evans Semu en Regina Patrick, welke we beiden zouden gaan bezoeken..

De eerste avond kregen we een prachtige ontvangst van onze gastheer, Stuart Grant, de echtgenoot van Esther. Speciaal voor ons werd er een dineetje georganiseerd, met Belgische vlag erop en eraan op de tafel ! We waren er trouwens net op tijd voor de grote drukte aangekomen. De avond na ons verblijf was volledig volgeboekt door een groep duikers. Stuart Grant is een wereldbekende uitvoerder van Malawi Cichliden: Veelkleurige vissen uit het Malawi Meer, die alom bekend zijn bij aquariumliefhebbers.

Hij en zijn vrouw Esther, hebben een aardig bedrijf opgebouwd en heeft heel wat mensen uit de omgeving tewerkgesteld : Duikers die de vissen vangen in het Malawimeer, mensen voor onderhoud van de aquaria, verzorging van vissen, selectie voor export, duikexcursies, onderhoudspersoneel, etc….. ’s Anderendaags zouden we dan naar Mackenzie village gaan, om er de projecten en de families van Evans en Regina te bezoeken.

Stuart Grant (midden), Jo Meuwissen, mijn reismaat(links) en ikzelf

Na de eerste dag bij de familie Grant, zijn we dan op bezoek gegaan bij onze kinderen Regina en Evans en hun families in Mackenzie village, waar Esther Grant de projecten leidt.

Bezoek Mackenzie Village :

Allereerst gingen we naar de familie Semu, waar we via onze vzw

Malawi-Project Evans Semu steunen. Ook Regina Patrick zijn we er gaan bezoeken, ze is het meisje dat Guillaume Claes steunt.

We werden er hartelijk ontvangen door de beide families. Esther gaf er ons een rondleiding door het dorp.

We begonnen de rondleiding bij de familie Semu, waar we buiten aan het huisje wat giften gegeven hebben aan de kinderen: een lederen voetbal, balonnen, stylo’s, knuffels en een opwindbare radio voor de hele familie. De kinderen en de ouders waren er enorm blij mee


Evans met de voetbal en de knuffel	Nog wat pennen en kleurstiften

De vader van Evans was zijn nieuwe huisje aan het bouwen, met de locale middelen die er zijn. Het is merkbaar dat er hier in Mackenzie village reeds veel werk geleverd werd: Een nieuw kerkje, nieuwe schoolgebouwtjes, in aanbouw zijnde leslokalen en een vergaderruimte voor de vrouwen van het dorp, etc…

Toen wij er op bezoek waren, waren de metselaars volop bezig met de bouw van de nieuwe leslokalen.

Ook was er een drukte aan de nieuwe maïsmolen, waar de mais tot bloem vermalen wordt.


In aanbouw zijnde nieuwe leslokalen	Nieuwe maïsmolen, Mackenzie Village

Nadat we wat in het dorp rondgewandeld hadden, zijn we naar de andere familie, de familie van Regina Patrick gegaan, het meisje dat gesteund wordt door Guillaume Claes

Ook hier was de hele familie voor het huisje verzameld om ons te verwelkomen. We kregen er weer een hartelijke ontvangst, met de traditionele begroetingen in het Chichewa zoals:

Moni, muli bwanji? Bwino Kaya Inu, Pitani bwino,

of : Goeiedag, hoe is het met je? Goed! En met U, het ga je goed .

Het was een boeiende en leerrijke ervaring om de projecten in Mackenzie village te bezoeken.

Dankzij de steun vanuit België, en de coördinatie ter plaatse van Mrs Eshter Grant, is er een merkbare vooruitgang in de levensomstandigheden van de inwoners van dit dorpje.

In tegenstelling zoals grote organisaties met grootschalige projecten, is er hier overzicht op hetgeen er gebeurt, en welke resultaten het tot gevolg heeft.

Een bezoek ter plaatse is altijd de moeite waard om alles een keertje met eigen ogen te zien.

Het is heel wat anders dan het alleen maar van horen zeggen hebben…

Onze rondreis in Malawi na de bezoeken in Mackenzie Village:

Na Salima en Senga Bay, Mackenzie village, zijn we verder Noordwaarts getrokken richting Nkothakota, waar we een aantal dagen gebleven zijn.

Een aanrader is een safari te voet in het Nkhotakota game reserve, een reservaat waar ondermeer olifanten te zien zijn, als je geluk hebt tenminste.

Wij hebben er een halve dag met een gids de sporen gevolgd van een kudde, ze gehoord en geroken, maar jammer genoeg niet gezien…

Mochten er leden zijn die meer intresse hebben en informatie willen over rondreizen in Malawi, South Luangwa National Park, wil ik graag het één en het ander nader toelichten of hierover meer informatie geven,

Uw ervaringen

Bezoek Malawi juli 2006